Ik in de wereld

Literatuur kan net als films en muziek van alles oproepen. Emoties, inspiratie, vragen. Sommige boeken doen dat heel sterk, andere minder. Hieronder een lijst van boeken die bij mij in elk geval iets opgeroepen hebben. Mocht je er één van gaan lezen; veel plezier!

 Pascal Mercier – nachtrein naar Lissabon.

Een prachtig boek over een man die op een dag alles achter zich laat en vertrekt naar Lissabon. Kun je de loop van je eigen leven bepalen. Kennen we de ander ooit écht? Dit soort filosofische vragen roept de auteur op, maar buiten dat is het eenvoudigweg een prachtig geschreven boek, dat lang bij je blijft!

 F.M. Dostojewski – De gebroeders Karamazov.

Het ultieme boek! Ik ga niet zelf uitleggen waarom, lees het maar eens op de site van de uitgever: http://www.vanoorschot.nl/?isbn=9789028240407

 Cormac McCarthy - De weg

Een prachtig boek dat je raakt tot op het bot is 'de weg', geschreven door Pulitzerprijswinnaar Cormac McCarthy. Het verhaal van een vader en zijn zoon in een post-apocalyptische wereld, waarin je constant op je hoede moet zijn: wie zijn de goeden, wie zijn de slechten? Is er nog hoop voor de toekomst? Zijn er nog mensen met het vuur in zich, zoals de vader en de zoon dit meedragen? Het boek laat je verslagen achter, enerzijds gedesillusioneerd door de zwarte kant van de mens, anderzijds gegrepen door de hoop op het bestaan van het goede.

Een fragment:

'Geen lijst van dingen die gedaan moeten worden. De dag, het uur is al wat er is. Er is geen later. Dit is later. Alle dingen van zo'n gratie en schoonheid dat je ze aan het hart moet drukken hebben een gemeenschappelijke oorsprong in pijn. Hun geboorte in verdriet en as. Zo, fluisterde hij tegen de slapende jongen, zo heb ik jou.'

Het boek is ook verfilmd. Zie onder inspiratiebronnen, film, voor informatie over de film.